Oogsttijd

Het is eindelijk tijd om te oogsten.
Een lange tijd heb ik geploegd en gezaaid in de hoop dat er wat zou groeien. Er kwam soms wel wat uit de grond, maar vaak zuur, of bedorven, of net niet de vruchten die ik wilde plukken. Meer ploegen was het gevolg. En onkruid wieden. Hard werken, op zoek naar die vruchtbare grond. En vervolgens zaadjes planten en wachten tot ik een ons woog.

Het was het waard, ik zeg het je. Het harde werken en het wachten. Het geduld hebben. Elke keer die “nee” te horen krijgen en de moed verzamelen om verder te gaan, elke keer opnieuw die stap zetten. Ik heb van mijn shit mijn mest gemaakt en mijn grond werd vruchtbaarder dan ooit.

Want ineens wordt mijn harde werken beloond! De laatste tijd heb ik vaker een “ja” gekregen dan ik me kon voorstellen. Ik kan nu eindelijk mijn favoriete vruchten gaan plukken!

Niemand zei ooit dat oogsten niet hard werken is. Ook dat is zweten en doorzetten. Want natuurlijk komt alles ineens tegelijkertijd. Dus ik ga ervoor de komende tijd. Met een smile op m’n gezicht en kriebels in mijn buik 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *